Ο Πρίντζος στα χρόνια της Ελλάδας Μοσχάτου

Το δίπλωμα για τον τίτλο που κατάκτησε το Μοσχάτο στην Γ' Κατηγορία το 1947-48

Η ενδεκάδα της Ελλάδας Μοσχάτου σε δημοσίευμα της εφημερίδας Αθλητική Ηχώ (κακέκτυπη δυστυχώς)

Ο Κώστας σε δράση

Υποβολή δελτίου του Πρίντζου στην ΕΠΟ για την περίοδο 1947-48

Σημειώσεις στις 29/8/1948 για την απόδοση του Πρίντζου κατά την διάρκεια φιλικού αγώνα για την προετοιμασία της ομάδας

Αἰτημα του Νεστορίδη τον Ιανουάριου 1949 προς τον Πανιώνιο για ελεύθερη μεταγραφή του στην ΑΕ Μοσχάτου

90

XPONIA

Κώστας Νεστορίδης: Ο Πρίντζος της Ελλάδας Μοσχάτου

 

Ο Κώστας Νεστορίδης, παιδί πάμφτωχης οικογένειας που με τα καραβάνια της προσφυγιάς έφτασε στην Θράκη και από κει εγκαταστάθηκε στην Δράμα, γεννήθηκε το 1930. Στα φτωχοσόκακα της γενέθλιας πόλης, το τσέρκι και το κύλισμά του με ένα ξύλινο ραβδί ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι, αλλά το πάθος του ήταν το τόπι.

 

Το 1936, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, η οικογένεια Νεστορίδη έφυγε για την Αθήνα, αλλά στην Κατοχή, για να επιζήσει, κατέφυγε στη Νέα Σινώπη, στην περιοχή της Πρέβεζας όπου ζούσαν Πόντιοι και Πρόσφυγες.

Για να βοηθήσει την οικογένεια, ο μικρός Κώστας έγινε εκεί μέχρι φύλακας προβάτων, αλλά το τόπι, τόπι: «Εγώ έπαιζα εκεί με κάτι πάνινα. Έπαιρνα την κάλτσα της μάνας μου, έβαζα χόρτα, εφημερίδες και κλώτσαγα». Μέχρι οι Ιταλοί στρατιώτες της εκεί κατοχικής φρουράς τον θαύμαζαν όταν παράταγε «τα πρόβατα στην πλαγιά του βουνού» και έτρεχε να παίξει μαζί τους: «Με βλέπανε οι Ιταλιάνοι πώς κλώτσαγα τη μπάλα και μου λέγανε: Ε, εσύ πίκολο, είσαι πολύ καλός, θα σε πάρουμε στην Ιταλία».

 

Η επιστροφή στην Αθήνα, μετά την Απελευθέρωση, οδήγησε τον νεαρό Κώστα στην βιοπάλη, με το να πουλάει λαθραία τσιγάρα ή να γυαλίζει παπούτσια («Τότε, πήρα ένα κασελάκι κι έκανα τον λούστρο στην Ομόνοια, το Σύνταγμα…»).

Ταυτόχρονα έπαιζε ποδόσφαιρο σε αλάνες ή με ανεξάρτητες ομάδες, καταπλήσσοντας τους πάντες με τον τρόπο που χειριζόταν την μπάλα και την απίστευτη ευχέρεια να βάζει γκολ.

Κάποιος φίλος και θαυμαστής του τον πήγε για προπόνηση στον Πανιώνιο, όπου οι άνθρωποι του συλλόγου εντυπωσιασμένοι από το ταλέντο του, τον έβαλαν να υπογράψει επίσημο δελτίο ποδοσφαιριστή, με την υπόσχεση ότι θα του βρουν εργασία. Αυτό δεν συνέβη και ο Νεστορίδης πικραμένος εξαφανίστηκε από τη Νέα Σμύρνη.

Εξακολούθησε να τρέχει στους δρόμους σαν μικροπωλητής τσιγάρων και να παίζει μπάλα με κάθε ευκαιρία.

 

Η φήμη του έφτασε μέχρι το Μοσχάτο, με αποτέλεσμα να τον πλησιάσει ο Γιώργος Καραμολέγκος, μέλος της διοίκησης της Ελλάδας Μοσχάτου και ιδιοκτήτης της βιομηχανίας των φημισμένων εκείνη την εποχή υποδημάτων «Ινδιάνα».

Παρά το γεγονός ότι τυπικά ο Νεστορίδης ανήκε πια στον Πανιώνιο, ήταν τόση η επιθυμία του Καραμολέγκου να τον φέρει στην ομάδα του Μοσχάτου, όπου πέρα από μια θέση εργασίας στο εργοστάσιό του (με μεροκάματο 8 δραχμές την ημέρα), «κατασκευάστηκε» και κατατέθηκε στην ΕΠΟ (Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) ένα δελτίο στο όνομα Κωνσταντίνος Πρίντζος.

 

Κατά δική του μαρτυρία (σε κάποια συνέντευξη που έδωσε το 2016) φαίνεται πως κατέληξε στο Μοσχάτο με υπόδειξη του Ολυμπιακού Πειραιά, στον οποίο προηγουμένως είχε δοκιμαστεί το 1946. Οι άνθρωποι των ερυθρόλευκων τον έστειλαν στην Ελλάδα Μοσχάτου, «μια ομάδα δικιά τους», για να αγωνιστεί εκεί έναν χρόνο, να «δέσει», και μετά να τον εντάξει στην ομάδα του.

 

Η απόκτηση της «επωνυμίας» Πρίντζος, που του άνοιγε το δρόμο στα επίσημα ποδοσφαιρικά παιχνίδια, αλλά και σε μια επιτέλους κανονική εργασία, ήταν δική του ιδέα («Πώς μου ήρθε εκείνη την ώρα και είπα το παρατσούκλι του αδερφού μου: Μπρίτζος Κωνσταντίνος») και το οποίο «του το είχαν κολλήσει επειδή κουβαλούσε μπρούντζους και σίδερα». Βέβαια, όπως προκύπτει από δική του αφήγηση, δεν ήταν και χωρίς κάποια σκοπιμότητα η επιλογή του: «Για να μην με δεσμεύσουν», λέει, γιατί «δεν ήταν εύκολο τότε να φύγεις από ομάδα άμα υπογράψεις. Αφού δεν είχα ταυτότητα, λοιπόν, είπα το παρατσούκλι του αδερφού μου».

Εκείνη την δύσκολη εποχή, όπου είχε μεν τελειώσει η Κατοχή, αλλά μαινόταν πια ο Εμφύλιος πόλεμος, η Ελλάδα Μοσχάτου, αφού έχασε μια αγωνιστική περίοδο (1945-46) εξαιτίας μη τήρησης του καταστατικού της ΕΠΣΠ, εντάχθηκε το 1946-47 στην Γ’ Κατηγορία. Το πότε ακριβώς μπήκε κανονικά στην ομάδα ο Κώστας Νεστορίδης είναι άγνωστο και δεν επιβεβαιώνεται με βάση τις αρχειακές πηγές, αν δηλαδή αυτό έγινε το 1946. Μπορεί να έγινε από την αρχή του πρωταθλήματος ή κατά την εξέλιξή του.

 

Την επόμενη σαιζόν 1947-48, η Ελλάς Μοσχάτου έχοντας σαν βαρύ πυροβολικό της τον νεαρό Κώστα, θα θριαμβεύσει, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή χωρίς να υποστεί ήττα ή να παραχωρήσει καν κάποια ισοπαλία: 14 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια και 50 γκολ, πολλά από αυτά να επιτυγχάνονται από τον Πρίντζο / Νεστορίδη, που σε αφήγησή του λέει χαρακτηριστικά: «τους διέλυσα στα γκολ». Ώντας στόχος των αντίπαλων αμυντικών δεν θα αποφύγει και μια αποβολή σε αγώνα προς την ΑΕΚ Πειραιά (έστω με εικοσαήμερη αναστολή) αφού εξαιτίας του 5-0 υπέρ του Μοσχάτου και της δραστηριότητάς του, αναγκάστηκε να ανταποδώσει τις κλωτσιές που έτρωγε!

 

Η ομάδα (που είχε μετονομαστεί σε ΑΕΜ, αλλά εξακολουθούσε να αποκαλείται Ελλάς) έχοντας ικανότητες και φιλοδοξίες προετοιμάστηκε εντατικά ενόψη του πρωταθλήματος 1948-49, στην Β' Κατηγορία πλέον. Σε χειρόγραφες σημειώσεις της εποχής που τηρούσε η διοίκηση του Συλλόγου για τα φιλικά παιχνίδια και τις προπονήσεις, διαβάζουμε για την δραστηριότητα του Πρίντζου: «29/8/(1948), γήπεδο Λιπασμάτων. Ένωσις Λιπασμάτων - ΑΕΜ 1-1... Πρίντζος: Στο α' ημιχρόνιον ως σέντερ φορ έπαιξεν οπωσδήποτε ικανοποιητικά χωρίς ατομικόν παιχνίδι. Επραγματοποίησε το τέρμα μας από σέντρα του Σωκράτη. Στο β' ημιχρόνιον ως έξω αριστερά συνενοήθει καλά με τον Αρδίζογλου, πλην με τις πονηριές του (χέρι) στα τελευταία λεπτά χάσαμε βέβαιον τέρμα...». Στους επίσημους αγώνες του πρωταθλήματος το νεοφώτιστο Μοσχάτο θα παλέψει σκληρά σε ολόκληρη την διάρκειά του για την κατάκτηση της 1ης θέσης και την άνοδο στην Α' Κατηγορία, έχοντας σαν κύριους αντιπάλους τον Θησέα και τη Νεάπολη.

 

Ενώ όλα έδειχναν ότι θα τα καταφέρει, σε έναν από τους τελευταίους αγώνες της με αντίπαλο την ισόβαθμη Νεάπολη, συνέβη η απροσδόκητη αποκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του Πρίντζου. Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του είχαν προκαλέσει τόσο πολύ το ενδιαφέρον του κόσμου, ώστε κάποιος που γνώριζε το πραγματικό του επίθετο ειδοποίησε τους παράγοντες της Νεαπόλεως, που με την σειρά τους καταγγείλανε το γεγονός στον διαιτητή του αγώνα. Στην διαδικασία της ταυτοπροσωπίας ο Νεστορίδης δεν παρουσιάστηκε και ο αγώνας που έγινε πλέον χωρίς αυτόν έληξε με ήττα του Μοσχάτου (3-6)!

Ο ίδιος ο Κωστας Νεστορίδης διηγείται: «Πριν ξεκινήσει το ματς, γινόταν ταυτοπροσωπία με δελτία ... όταν είπαν το Μπρίτζος, πετάχτηκε κάποιος και είπε: όχι, αυτός λέγεται Νεστορίδης. Μόλις γίνεται αυτό, με πιάνει αμέσως ο Μινάρδος του Ολυμπιακού (ήταν ο προπονητής του Μοσχάτου) και μου λέει: φύγε γρήγορα, αν σε πιάσουν, θα φας δύο χρόνια τιμωρία. Έφυγα λοιπόν, και το παιχνίδι... το κέρδισε η Νεάπολη».

Με τον τρόπο αυτό έληξε η αγωνιστική δράση του τότε 18χρονου Κώστα Νεστορίδη στην ομάδα του Μοσχάτου, και παρότι διηγείται πως «έφυγα... νύχτα από την Ελλάδα Μοσχάτου», στις 23/1/1949 επιχειρεί με επιστολή του προς τον Πανιώνιο, που κατείχε το νόμιμο δελτίο του, να του δωθεί κανονική μεταγραφή για το Μοσχάτο, για λόγους οικογενειακούς και οικονομικούς. Γράφει πως αν γίνει δεκτή η παράκλησή του, μέχρι τον Ιούλιο του 1949 θα αγωνιστεί υπέρ των χρωμάτων του Πανιώνιου «...με όλην μου την ψυχήν και όσο μου επιτρέπουν αι σωματικαί μου δυνάμεις...».

Το αίτημα του Νεστορίδη δεν θα γίνει δεκτό και η συνέχεια είναι γνωστή, αφού τελικά θα μείνει στον Πανιώνιο και κληθεί στην Εθνική ομάδα, θα μεταπηδήσει το 1955 στην ΑΕΚ, έστω και με διετή αποκλεισμό εξαιτίας της μη συναίνεσης των Νεοσμυρνιωτών. Ως προς την ΑΕ Μοσχάτου, πάντα θα αναφέρει το πέρασμά του από την ομάδα της σαν μια συγκλονιστική περιπέτεια και θα διατηρεί μέχρι και σήμερα την συμπάθειά του προς τον Σύλλογο.

 

Πηγές:

1. Πρακτικό της Επιτροπής Πρωταθλήματος της ΕΠΣΠ (30/3/1948)

2. Neos Kosmos, Κώστας Κιτσακης: Κώστας Νεστορίδης: Ο «μάγος» της μπάλας

3. Newsbeast, Τι κάνει σήμερα ο Κώστας Νεστορίδης (22/04/2013)

4. Sport retro, 10/2/2017

5. Pontos News, 11/12/2016

6. Βικιπαίδεια, διαδικτυακή ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

7. Διασωθέν Αρχείο ΑΕ Μοσχάτου: 1943-1955

Δύο Μοσχατιώτες εκπρόσωποι του Συλλόγου σε Γενική Συνέλευση της ΕΠΣΠ, το 1927

10/10/2017

                          Πρόκειται για το πρώτο έγγραφο ντοκουμέντο της Ιστορίας του Συλλόγου που αποτυπώνεται σε Βιβλίο Πρακτικών

                          Γενικών Συνελεύσεων της ΕΠΣ Πειραιά. Το χειρόγραφο πρακτικό είναι από συνέλευση που έγινε στις 12/9/1927 και 

                          στην  οποία πήραν μέρος δεκαέξη σωματεία  μέλη  της ΕΠΣΠ. Πολλά από αυτά δεν υπάρχουν σήμερα, επειδή είτε

                          μετονομάστηκαν, είτε συγχωνεύτηκαν με άλλους συλλόγους, είτε τέλος διαλύθηκαν. Ο "Α.Σ.Φ.  το Μοσχάτον" (στο

                          έγγραφο απλά αναφέρεται ως «Μοσχάτον») εκπροσωπήθηκε από τους: Δεληγιώργη και Σινοίκη (η σωστή γραφή του

                          ονόματος είναι Συνοίκης, όπως σε άλλα αρχεία καταγράφεται), με τον δεύτερο, μάλιστα, να εκλέγεται εκ των γραμματέων της συνέλευσης, πράγμα που δεν αποκλείει το  κείμενο του πρακτικού να γράφτηκε από τον ίδιο. Για τον Δεληγιώργη δεν υπάρχουν κάποια στοιχεία για την εν γένει παρουσία του στο Σύλλογο. Αντίθετα, για τον Συνοίκη γνωρίζουμε ότι ήταν ένας εκ των ιδρυτών του. Παρά ταύτα ένας πρώτος έλεγχος στο μηχανογραφημένο αρχείο του Δημοτολογίου Μοσχάτου, δεν έδωσε κανένα αποτέλεσμα. Το έγγραφο (όπως άλλο ένα που σύντομα θα παρουσιάσουμε) βρέθηκε στο λεύκωμα "Ολυμπιακός. Ένα Αρχείο Μια Ιστορία" του Βασίλη Καρδάση, αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστήμιου Κρήτης.

© 2017 by AEM1926 History. Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now